„Gdy mamy otwarte oczy widzimy wokół siebie pejzaże. Kiedy zaś mamy oczy zamknięte widzimy pejzaże oczyma umysłu. Godzinami oglądamy pejzaże zewnętrzne, ale również wiele jest do oglądania w pejzażach wewnętrznych, Różnią się od siebie, ale są równie ważne
Samuels, M. „Seeing with the mind’s eyes”.
Medytacja jest bardzo konkretnym narzędziem, które stosuje się w ściśle określony sposób do określonych celów. Stosunkowo łatwo zweryfikować jej skuteczność i efektywność za pomocą dokładnych wskaźników, poprzez własne doświadczenie samodzielnego procesu medytacji.
Dhyana (Dhjana) słowo z sanskrytu oznaczające medytację ma zawsze określony cel, jest nim doświadczenie spokoju, zatrzymania, stabilności, nieporuszenia na poziomie ciała i umysłu, a co w konsekwencji daje również odczucie radości, spełnienia i ogólne poczucie szczęścia. Medytacja wzbogaca życie człowieka, dodaje życiu poczucia celu i kierunku, a przede wszystkim kieruje całą uwagę umysłu do wewnątrz, a nie na zewnątrz, na sprawy czy okoliczności dnia codziennego i życia w ogóle na jego zewnętrznym wymiarze.
Dzięki medytacji umysł staje się bardziej skoncentrowany, a to powoduje wyłonienie się i uświadomienie sobie w swoim indywidualnym kontekście tego, co jest dla Ciebie tak naprawdę najważniejsze i stanowi istotę sensu życia. Medytacja jest metodą praktyki rozproszonego i nieuporządkowanego, chaotycznego, zalęknionego, zagubionego umysłu, w celu uczynienia go biegłym, kreatywnym, spokojnym i wyciszonym, z dala od niepokoju i zmartwień codzienności.
Nauka medytacji rozwinęła się w Indiach około 5000 tysięcy lat temu. Yogini i pradawni mędrcy zauważyli wtedy, że gdy „przebywali” dzięki medytacji w głębszych meandrach świadomości z nieszczęśliwych i zgorzkniałych zmieniali się w bardziej radosnych, uśmiechniętych, ich umysł stawał się spokojniejszy, zrównoważony. Kontynuując swoją pracę nad samopoznaniem zauważyli również, że dzięki medytacji zwiększył się poziom samoświadomości i wrażliwości zarówno na poziomie ciała jak i umysłu. Gdy przebywali w pozycji medytacyjnej prze dłuższy czas zaobserwowali w jaki sposób powstawały myśli w umyśle, które następnie powodowały określone emocje, a na końcu w konsekwencji określone działania, zachowania, aktualnie powiedzielibyśmy styl życia.
W dużym skrócie w aktualnym rozumieniu rzeczywistości można by to ująć w pewien mechanizm, który funkcjonuje w następujący sposób: najpierw jest MYŚL, później EMOCJA, następnie DZIAŁANIE – i na koniec konkretna MANIFESTACJA (urzeczywistnienie) w TWOIM ŻYCIU. Dlatego tak ważne jest jakiego rodzaju myśli masz w swoim umyśle. Dzięki medytacji zatem następuje jakby transformacja czyli zmiana procesu myślenia na bardziej świadomy, spokojny, radosny. W ten sposób odkryto, że można kontrolować działanie swojego umysłu, a co za tym idzie również ciała. Co w konsekwencji pozwała dowolnie zmienić swój stan fizyczny oraz umysłowy czyli psychiczny. W pradawnych czasach gdy nie było książek i „internetów” medytacja była przekazywana przez nauczyciela (mistrza, guru) dla ucznia. Uczniowie (praktykanci) sprawdzali to czego ich uczono poprzez swoje własne indywidualne doświadczenie, nadal właśnie w ten sposób powinno się uczyć i praktykować medytację. Medytacja jest nauką ścisłą, co może zaskoczyć wielu, od bardzo dawna, ale też we współczesnych czasach jest ona poddawana szeregowi badań bardzo zresztą obiecujących, ale ten wątek poruszę w innym artykule i przedstawię konkretne dane.
W każdym razie poprzez właśnie praktykę medytacji uczniowie dają bazę współczesnym naukowcom do eksperymentów, przekazują swoje odkrycia, kolejno naukowcy weryfikują wyniki i potwierdzają te tezy lub nie. Nauka o medytacji jest doświadczana jako nauka o wewnętrznych procesach, porównywalnie do nauk skupiających się na zewnętrznych procesach.
Może kiedyś medytacja była uważana za powiązanie z różnymi duchowymi tradycjami, aktualnie wiadomo jednak, że praktyka medytacji nie jest związana z żadną konkretną religią, wiarą, wyznaniem, bogami etc… Jest zdecydowanie uniwersalną doświadczalną nauką służącą rozwojowi i pogłębianiu świadomości osobistej oraz uniwersalnej.
Przede wszystkim medytacja przeobraża stan umysłu, zmniejszając poczucie chaosu, bezradności, zagubienia, braku harmonii, równowagi, w poczucie równowagi, ciszy i radości oraz w stan wywołania głębokiego spokoju i błogości.
Czy nie tego właśnie pragniesz? Medytacja jest na wyciągnięcie ręki, natomiast by jej doświadczyć, trzeba praktykować😊regularnie i systematycznie, najlepiej codziennie zaczynając od 10 minut dziennie, następnie zwiększając czas praktyki. Owocnej medytacji!
Autor artykułu: Agnieszka Janczewska, nauczyciel jogi i medytacji